Waarom worden mensen ‘zomaar’ ongelukkig?

Ik ben net terug van een toneelstuk, met als titel: ‘De Staat van de mens’.
De geïnteresseerden moeten het maar eens opzoeken, want ik ga het niet over de hele inhoud hebben.
Ook ga ik deze tekst niet wijden aan mijn passie voor toneel – en mijn jaloezie – omdat ik daar zo graag op het podium zou hebben gestaan.
Ook gaat het niet over mijn twijfels, of ik een droom aan mij voorbij heb laten schieten, nét door die twijfels…
Er zijn zoveel vragen in het leven, over het leven, in mijn leven, over mijn leven.
Velen niet zomaar te beantwoorden.

Maar de vraag die ik me nu stel…
Waarom worden mensen ‘zomaar’ ongelukkig?
Waarom voelt men zich soms verdrietig, wanhopig, radeloos – misschien wel depressief – zonder dat daar een duidelijke reden voor is?
Wat als het leven heel erg goed is geweest en heel erg goed is, maar men toch ongelukkig is?
Waaraan ligt dat dan?
Waarom voelt men zich soms slecht als er niets is om zich slecht over te voelen?

Vragen – waar ikzelf alweer géén antwoord op heb.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s