Een ode aan verloren lopen (personal)

Meer dan ooit leven we in een wereld (België) vol mogelijkheden. Als jonge twintiger zijn er duizenden keuzes te maken, er is zoveel vrijheid: alles mag. Bijstuderen? Geen probleem! Ondernemen? Ga ervoor! Twee jobs? Waarom niet! Jaag je dromen na, dat lijkt wel de leuze van en voor de jongeren van deze tijd. Fantastisch, toch? Maar wat als je het nog niet zo goed weet? Is dat ook nog toegestaan?

Vrijheid

Begrijp me niet verkeerd, het is niet mijn bedoeling om hier te klagen over de hoeveelheid aan keuzes (de luxe) die we hebben en hoe overweldigend dat kan zijn. Ik ben enorm dankbaar voor de vrijheid die ik heb. Het is een heerlijke tijd, want we mogen onze dromen najagen. Maar net omdat het kan, wordt het meestal ook verwacht. En daarom een ode aan het niet weten.

Vooruit

Iedereen rondom mij lijkt zijn weg te vinden, zowel in grote als kleine dromen. Een mooie job, een grote reis, samenwonen, bijstuderen, ondernemen, etc. Er is enorm veel verscheidenheid qua dromen, maar één ding heeft iedereen gemeen (of zo lijkt het toch): ze gaan vooruit.

cropped-2-grand-canyon-16.jpg

Stilstaan

En ik? Ik kwam dit jaar tot het besef dat ik het niet zo goed meer weet, wat ik wil doen. Al heel mijn leven weet ik wat ik wil, maar momenteel loop ik even verloren. Ik weet niet welke volgende stap ik ga zetten. En dat besef kwam hard aan. Daar sta ik dan, stil, in een altijd, aan volle snelheid bewegende massa. Het is beangstigend om anderen in beweging te zien als je dat zelf niet bent. Fear of missing out.

Verwachtingen

Doordat er zoveel mogelijkheden zijn om na te streven, wordt er ook verwacht dat we die mogelijkheden benutten. Er is geen tijd om stil te staan, want je moet vooruit. Of zo voel ik het toch aan. Er wordt altijd gezegd dat je niet mag vergelijken, maar als ik rondkijk en mensen van mijn leeftijd zie die al zoveel bereikt hebben, dan word ik soms bang. Ik ben even oud en daar sta ik dan, tijdelijk verloren in het leven.

Ode aan het niet weten

Hoe beangstigend het ook was om te beseffen dat ik het momenteel niet meer weet, het is oké. Al heeft het even geduurd voor ik er ook echt oké mee was. Maar iemand zei me: “Je moet nu gewoon aanvaarden dat je het niet weet. Gun jezelf de tijd om stil te staan.” Ik heb het daar soms nog moeilijk mee, want ik wil zo graag vooruit, ik wil zo graag weten wat ik wil, zodat ik verder kan gaan.

Loslaten

En hoewel de angst me soms om het hart slaagt, omdat ik schrik heb dat ik kansen mis en mogelijkheden voorbij ga… het creëert ook een soort vrijheid. Ik werd ongelukkig van het obsessieve zoeken naar mijn doel in het leven. Door mezelf zo te pushen om te vinden wat ik wil in het leven, begon ik langzaamaan niets meer leuk te vinden, ook de dingen die ik altijd graag had gedaan. Ik moest het loslaten.

4. Canyonlands (6)

Luisteren

Momenteel sta ik open voor alles en bekijk ik gewoon wat op me afkomt. Ik probeer te luisteren naar mijn lijf en probeer alleen te doen waar ik echt zin in heb. Door mezelf niet meer te verplichten om over mijn grenzen te gaan om iets te bereiken, om maar geen kansen te missen, begin ik te herontdekken wat ik graag doe.

“Ik hoef nog niet alles te weten”

En nee, ik weet momenteel nog niet wat ik volgend jaar ga doen. Er zijn ideeën, uiteraard, veel ideeën en plannen zelf. Maar momenteel wacht ik nog even af en laat ik de mogelijkheden open. Ik hoef niet meteen te kiezen. Ik hoef nog niet alles te weten. En ik ben trots op mezelf, omdat ik die leegte durf aan te gaan, want dat is eng. Ook al lijkt het voor de buitenwereld alsof ik stil sta en momenteel niets bereik, ik ben hard aan het werken, aan mezelf.

11. Sequoia (12)

Zoveel mensen

Er zijn zoveel mensen die het even niet meer weten, maar die dat niet aan zichzelf durven toegeven. Ik sta liever nu, op deze relatief jonge leeftijd stil bij wat ik wil in het leven, dan dat ik over tien jaar besef dat ik ongelukkig ben en het nog altijd niet weet. Het zal nooit gemakkelijk zijn om zo de confrontatie met jezelf aan te gaan. Waar je op dit moment ook staat in het leven, sta even stil bij wat je echt wil. En als je het niet weet? Besef dat dat oké is en dat je niet alleen bent. Gun jezelf de tijd om uit te zoeken wat je wél wilt.

Confrontatie

Ik koos ervoor om nu oog in oog te komen staan met mijn demonen, omdat ik weet dat als ik het nu negeer – wat gemakkelijk zou gaan – ik over een paar jaar op dezelfde problemen stuit. Je kan jezelf niet uit de weg gaan. Ik ben er nog niet, maar ik moet geloven dat het komt en momenteel ga ik gewoon de strijd aan. Ik zie wel wat er komt.

Delen

Ik heb lang nagedacht over het delen van deze post omdat het zo persoonlijk is. Heel dit proces is nog zo nieuw en beangstigend voor mezelf, dus het is zeker eng omdat met de wereld te delen. Ik weet nog altijd niet of het de juiste keuze is. Maar voor mij was het zo’n opluchting om te ontdekken dat het oké is om het even niet te weten, dat ik dat graag wil delen met anderen die in dezelfde situatie zitten. En ik hoop oprecht dat ik met mijn openheid iets kan betekenen voor anderen, in deze tijden vol grootse dromen en verwachtingen.

2. Grand Canyon (37)

Liefs, 

Elise

 

 

 

 

 

4 thoughts on “Een ode aan verloren lopen (personal)

  1. Beste Elise,

    Long time No See zeggen ze wel eens.
    Na het totaal niet volgen van jouw maand zonder sociale media ben ik hier terecht gekomen.
    Misschien besef je zelfs niet meer wie ik ben. Of wil je het misschien zelfs niet beseffen.
    Ik heb je hele blog in 1 stuk gelezen.
    Best straf. De thema’s die je bovenhaalt en kunt verwoorden. Wat jij voelt en voelde heeft niets met anders zijn te maken. Maar met durf.
    Je doet vele dingen waar veel mensen jaloers zouden op zijn of niet aankunnen wegens de ogen die op hen gericht zouden zijn wegens het label van de maatschappij van het anders zijn. Jij durft tegen de vissen in te zwemmen. Dat is iets om fier op te zijn!
    Ik zou zeggen geniet van je reis met M. En doe hem aub de groeten! Het is zo lang geleden en vraag me soms af hoe het met mensen zoals jullie gaat! En keep those Posts going want ik zal ze lezen! Have fun in IJsland en vooral… probeer er van te genieten!
    This one is out….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s